өнөөдөр их цас орлоо. Шинэ жил өнөө маргаашгүй болох гэж байгаа юм шиг л догдолоод байх юм. Би багын л их баярт дуртай хүүхэд байлаа. Магадгүй 90 ээд оны хүүхэдүүд хэцүү тарчиг үед төрсөн болхоор баяр т их ач холбогдол өгдөг байх. Тэр үед ч сайхан байж дээ яадаж л хүн шиг хүмүүс байсан цаг өнөөгийн бид хүнийг матераллаг байх тусмаа сайн хүн гэж бодох болж дээ цаад утга нь хүндээ бишил дээ зүгээр долигнох маягаар Уул нь нүдэнд харагддаггүй гарт баригддаггүй өөр нэг юм л хүнийг хүн бологдог шиг санагдах юм. Миний бага нас
Үүнийг хангалттай ойлгуулхаар хэцүү байлаа ээж минь л намайг болон дүүг минь хүний дайтай амьдарах гарааг тавьж өглөө ААВ гэж хүн үнхээр амьдрал ойлгох нь битгий хэл наад захийн хүн гэдэг ойлголтоо ч алдсан хүн байлаа хүний гаран дээр бөмөрөөл тэр өглөгөөр нь манай гэр бүл амьдарна. Энэ ААВ гэж хүний зүтэглээр манай гэр бүл хатуу хүтүүг туулалаа 10 жилийн 7-р анги хүртлээ ааваасаа айж ичиж хол байхгүйл бол амьдрал яамар ч утаггүй ирээдүйгүй гэдгийг мэдэж байлаа ААВ ын хувьд архи их ууна дээрээс нь олон эмэгтэйчүүдтэй уулзана өөрт нь хэрэгтэй юм уу байх газаргүй болтол нь хүмүүс гадуурахсан үед л гэр бүлээ хайж ирдэг байлаа ирхээрээ зүгээр байна гэж үгүй ээжийг зодно намайг зодно сүүлд нялх дүүд минь хүртэл гар хүрдэг болсон
Ийм хүнээс таний амьдарлын зорилого юу вэ гэж асуувал их инээдтэй юм хэлэх байх харин таний хүсэл юу вэ гэж асуувал сайн яарих биз. Ийм аавтай хүүхэдийн
ганц хүсэл тайван айдасгүй амьдрал
Үүнээс юу урган гарч байна вэ гэвэл та гэр бүл гэдэг модыг услаал тордоод байвал тэр мод өнгө нэмээл боловсороол үр шимээ өгж эхэлнэ аан харин үл тоогоол анхаарахгүй хаяж яаваад байвал тэр мод үхнэ үхэхдээ зүгээр ч үхэхгүй
шарилж болж хувираад бусдын модыг сүйдэлж эхэлнэ энэ бол МОНГОЛ УЛС-ын амин сүнс болсон гэр бүлийн тухай асуудал
